Günümüzde insan hayatındaki riski en aza indirmek için bir çok ürün ortaya çıkıyor bunlardan sadece biri olan yanmaz kumaşlar 1964 yılında gerçekleşen araba yarışlarında ki kazalarda yanarak can veren pilotların ölümü ile (Fireball Roberts, Eddie Sachs, Dave MacDonald) yanmaz kumaşın ortaya çıkmasında etkili oldu. O günden bugüne yanmaz kumaş insan hayatının büyük bir kısmında yerini aldı otomotiv sanayi, gemi sanayi, savunma sanayi, yarış elbisesi sanayi, uçak üretim sanayi, kimya sanayi ve petro kimya sanayi ve daha bir çok sanayi alanında kullanılmaktadır. Kumaşa bu özelliğini kazandıran ise asbest yada diğer adıyla amyant mineralidir daha çok kayaçların arasında uzun lifler halinde doğada bulunan sert minerallere göre daha yumuşak ipliksi bir mineraldir.

Kumaşın alev almamasında kullanılan cam lifi ve asbest lifi olması bu liflerin dokunması, kumaştaki sıklığı ve uygulanan apreye bağlıdır. Kumaşlarda cam lifi ve asbest lifi dışında kullanılan lifler yanıcıdır bu durum yanmaz kumaş ve güç tutuşur kumaşları birbirinden ayırır.

Güç tutuşur kumaşlar, kumaşlardan yanıcı gazların çıkışını engelleyerek, katkı maddeleri yada aramid lifleri ile yanmayı geciktirir. Temel malzemelerin içine karıştırılarak yüzeylerde koruyucu tabaka ile yanma önlenebilir. Güç tutuşur kumaşlar kendi içinde de kullanılan kimyasallara göre ayrılırlar bunlardan biri olan poliklorlu bifeniller (PCB) Amerika’da 1977 yılında zehirli olduğu kanısına varılarak kullanımı yasaklanmıştır.

Yanmaz kumaşlar, üretilirken yanmaz özelliğini kazandıran moleküller üretim sırasında kumaşın içine karışır ve yıkanma yada yıpranma ile bu özelliğini kaybetmez. kullanılan ham maddelere göre kendi içinde sınıflara ayrılır ağırlık,desen,yapılış tekniği ile üretilen kumaşlar sınıflara ayrılan kumaşların belirleyici özellikleridir.

Bu kumaşların üretiminde kullanılan maddelerin zehirli olduğu zamanla göz önüne çok alınmış ve pek çok tartışma konusu olmuştur yasaklanması için çalışmalar başlatılmıştır. Üreticiler ise aniden oluşan tehlikeleri önlemede kullanılan bu maddelerin zararı önlemeden daha ciddi olmadığı düşünüyor.